'Internationale instellingen moeten grondig hervormd om globalisering de baas te kunnen' (experts)

Zonder radicale hervormingen zijn de Verenigde Naties, het IMF, de Wereldbank en de Wereldhandelsorganisatie niet opgewassen tegen de uitdagingen van de 21ste eeuw. Dat is de rode draad door een reeks essays van VN-experts in het boek Governing Globalisation (Het beheer van de globalisering). Het grootste probleem is een gebrek aan democratie, aldus de auteurs die verbonden zijn aan het WIDER-instituut van de Universiteit van de Verenigde Naties.

Vooral de instellingen van de Verenigde Naties zijn aan een groot onderhoud toe, aldus het boek. In de jaren negentig werd enkele keren pijnlijk duidelijk hoezeer de geloofwaardigheid en efficiëntie van de VN zijn aangetast. De missies in Bosnië-Herzegovina en Rwanda worden gezien als pijnlijke mislukkingen en bij de bombardementen op Kosovo werd de VN-Veiligheidsraad zelfs helemaal buitenspel gezet.

Het morele gezag van de Verenigde Naties is ernstig ondermijnd omdat de VN-regels selectief worden toegepast en afgedwongen, in functie van de belangen van de rijke en machtige landen. De VN-waakhond blaft vaak, maar bijt zelden, verklaarde de samensteller van het boek, de Indiase econoom Deepak Nayyar, bij de persvoorstelling.

De werking van de VN wordt volgens Nayyar sinds de oprichting een halve eeuw geleden gekenmerkt door een democratisch deficit. Om daar iets aan te veranderen is meer democratie en transparantie vereist in de manier waarop de beleidsorganen zijn samengesteld en beslissingen tot stand komen. De VN moeten politiek afhankelijk worden van de zwaargewichten op de internationale scène.

Een eerste noodzakelijke stap is de inperking van het vetorecht van de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland en China in de VN-Veiligheidsraad, dat expliciet ondemocratisch is. Verder halen de experts het idee van de Tobintaks van stal als mechanisme om de Verenigde Naties financieel onafhankelijk te maken. Deze belasting op internationale geldtransacties gaat terug op een idee uit 1981 van Nobelprijswinnaar en econoom James Tobin.

In de voorstellen is verder sprake van een vrijwillige en efficiënte internationale vredesmacht die moet tussenkomen bij humanitaire crisissen en een wereldparlement met volksvertegenwoordigers uit de hele wereld, naar het voorbeeld van het Europees Parlement. De nieuwe instelling zou parallel met de Algemene Vergadering van de VN opereren als spreekbuis voor de burgersamenleving van deze wereld. Tot slot suggereren de auteurs de oprichting van een economische veiligheidsraad om economische crisissen te bezweren. De Azië-crisis in 1997 toonde aan hoe snel economische tegenspoed zich kan verspreiden in een geglobaliseerde economie.

Het IMF krijgt het verwijt gemarginaliseerd te zijn in het beheren van wisselkoersen en kapitaalstromen. De organisatie moet meer werk maken van crisispreventie in plaats van crisissen te willen oplossen met leningen in ruil voor economische liberalisering. Ook de Wereldbank wordt verweten te zijn afgedwaald van zijn oorspronkelijke opdracht ontwikkelingsprojecten te financieren.

Ten slotte moet ook de Wereldhandelsorganisatie (WHO) haar opdracht herdefiniëren in een ruimere ontwikkelingscontext. De experts bekritiseren het besluitvormingsproces waarbij een selecte groep van protagonisten achter gesloten deuren tot een beslissing komt die daarna als te nemen of te laten wordt voorgelegd aan de overige WHO-leden.




Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2859   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift