Tienduizenden Zimbabwanen ontvluchten "groene weiden"

De Zimbabwaanse minister van Informatie Sikhanyiso Ndlovu doet zijn beklag over de ‘deserteurs’ die de “veel groenere weiden” van Zimbabwe verlaten. Maar de inwoners zijn de wanhoop nabij en hebben het gevoel dat ze weinig keus hebben dan hun land ontvluchten. Plaatselijke waarnemers schatten dat elke maand maar liefst 50.000 inwoners de grens oversteken.
De dag van Patience (43), een alleenstaande moeder van 43 in de Zimbabwaanse hoofdstad Harare, begint elke dag al om vier uur ‘s ochtends. Net als vele landgenoten spoedt ze zich in alle vroegte naar de Mbare Musika-markt om bij staatventers fruit en groenten te kopen. Haar inkomen levert haar een netto budget van 10.000 Zimbabwaanse dollar per dag, maar dat volstaat niet om haar gezin te eten te geven. Volgens de officiële wisselkoers is het veertig Amerikaanse dollar waard, maar op de zwarte markt slinkt dat tot net iets meer dan een halve Amerikaanse dollar. “Ik kan niet anders dan volhouden, maar het leven voor mij en de kinderen is ondraaglijk aan het worden”, zegt ze.
Patience en miljoenen andere landgenoten vechten al zeven jaar om te overleven. Ze zien de levensomstandigheden in Zimbabwe met de dag verslechteren. Dit jaar groeide het protest van artsen, verplegend personeel en leerkrachten tegen de lage lonen. Ook werden oppositieleiders in maart opgepakt en gemarteld, omdat ze zouden aanzetten tot geweld. Sindsdien patrouilleert de politie langs alle grote wegen in Zimbabwe. De bevolking noemt het een “onofficiële noodtoestand”. Ontvoeringen van oppositieleden zijn aan de orde van de dag en gewone mensen worden voortdurend lastgevallen door de politie en het leger.
“Het is angstaanjagend. We kunnen niet langer ‘s avonds op straat lopen in ons eigen land”, zegt Stanley*, uit de wijk Highfield in Harare. “Mijn hoop dat er binnenkort iets verandert in Zimbabwe neemt elke dag verder af.”
Stanley geeft toe dat hij uitkijkt naar een gelegenheid om zijn land te ontvluchten. En hij is niet de enige. Het ziet ernaar uit dat de presidents- en de parlementaire verkiezingen samen zullen plaatsvinden in 2008. Dan zullen de politieke spanningen verder stijgen, en samen met de economische problemen zal dat naar verwachting veel mensen het land uitjagen.
Volgens analist Ernest Mudzengi steken nu al elke maand 50.000 Zimbabwanen de grens over. “Tenzij de leiders van de buurlanden tussenbeide komen, zal de toestroom van Zimbabwanen hun eigen landen beïnvloeden en de regio destabiliseren”, zegt hij.
Maar de landen van de Zuidelijk Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenschap (SADC) houden hun mond over de Zimbabwaanse crisis. De enige uitzondering is Botswana, en recent Zambia. Dat had de Zuid-Afrikaanse president Thabo Mbeki opgedragen een dialoog op te zetten tussen de oppositiebeweging Movement for Democratic Change (MDC) en de regerende Zanu-PF, maar de Zimbabwanen zijn teleurgesteld in zijn “stille diplomatie”.
Bijna iedereen gelooft dat de buurlanden de sleutel voor de toekomst van Zimbabwe in handen houden. Maar in eigen land blijven de sociale activisten, verenigd in de International Socialist Organization (ISO), in de eigen kracht geloven. “Acties zoals de tweedaagse staking van de vakbond ZCTU in april zullen onder het huidige regime geen resultaten opleveren. Maar voortdurende democratische protesten wel”, zegt ISO-coördinator Mike Sambo. “We kunnen niet wachten tot iemand van buitenaf ons helpt. We houden ons eigen lot in handen.”

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift

randomness