© Carl De Keyzer
Longread

Terug naar Katanga met Walter Zinzen: ‘Ik was er lang niet de enige onervaren bleekscheet’

Dienstplicht? Dat was niets voor Walter Zinzen. In de plaats daarvan gaf hij les op een meisjesschool in Katanga. Hij leerde er zelf veel bij, dankzij zijn leerlingen, en ontmoette ook de man die hem ooit de tanden van Patrice Lumumba zou tonen.
© Brecht Goris
Column

Leve de Koning! Weg met de kabinetten!

Nu de formatie van een federale regering maar niet lukt, is het tijd om de grondwet letterlijk toe te passen. Koning Filip moet zijn stoute schoenen aantrekken en zelf ministers zoeken, schrijft Walter Zinzen, die nooit had gedacht dat hij als overtuigd republikein de hulp van de koning zou inroepen voor de regeringsformatie.
© Brecht Goris
Column

De strijd is niet zwart-wit, vergis u niet van vijand

Stellen dat alle 'witte' mensen racisten zijn, zoals Sabrine Ingabire deed, vindt Walter Zinzen een brug te ver. Meer nog, hij pikt het niet. 'Vergis u niet van vijand, want er zijn 'witte' mensen die uw bondgenoten zijn. Maak niet dezelfde fout als degenen die u bestrijdt.'
© Brecht Goris
Column

Een koning zonder kleren

Koning Coens (CD&V) is niet op de hoogte van het bestaan van de scheiding der machten, schrijft Walter Zinzen. Dat uitgerekend de onverkozen burger die Joachim Coens is, de pretentie heeft om te bepalen wat in het parlement gebeurt, is van een ongeëvenaarde brutaliteit.
© Brecht Goris
Column

Hardvochtigheid versus medeleven

Walter Zinzen ergert zich aan het gebrek aan medeleven in de coronacrisis. Achter de kille cijfers schuilen immers pijnlijke verhalen. Hebben onze beleidsmakers en experts daar al oog voor gehad? En ook in het racismedebat stoort Zinzen zich aan de hardvochtigheid in onze samenleving.
(c) Brecht Goris
Column

Trumpisme in de Wetstraat

Walter Zinzen vindt het in deze coronatijden redelijk ongelooflijk hoe de stijl van de Amerikaanse president Donald Trump school maakt in Europa en meer bepaald ook in ons eigen land. Zo is hij niet te spreken over hoe een politicus als Bart De Wever zich de jongste weken gedraagt.
© Brecht Goris
Column

MO* en VRT: ze zijn van ons allemaal

Voor de ene is ze te links, voor de andere te rechts. Het (onafhankelijke) bestaansrecht van de openbare omroep wordt door politieke beleidsmakers regelmatig in twijfel getrokken. Walter Zinzen legt nog eens duidelijk uit waarom de VRT zich niet moet plooien naar de politieke beleidsmakers en commerciële concurrenten. Kort gezegd: de overheid is de ...
© Brecht Goris
Column

Ontwaakt, verworpenen der aarde!

Wie zijn de dag van vandaag de verworpenen der aarde, als het niet de mensen zijn die vluchten voor oorlog, geweld, terreur en onderdrukking of voor honger, armoede en ziekte, en die zich in uiterste nood aan onze grenzen melden?, vraagt Walter Zinzen zich af. Hij vraagt de voorzitter van de sp.a daarom met aandrang om de partij niet te proberen re ...
© Brecht Goris
Column

De vreedzame revolutie

'Een wonder is geschied': zo spreekt de bekende Britse historicus Timothy Garton Ash over de val van de Muur, dertig jaar geleden. Een wonder, omdat voor het eerst in 200 jaar een revolutie niet gewelddadig was. En dankzij die revolutie is Europa meer dan ooit verenigd en vrij. Walter Zinzen telt de zegeningen van onze bijna 75 jaar durende vrede. ...
© Brecht Goris
Column

Joachim wie? Wie heeft hem verkozen?

Walter Zinzen is niet te spreken over de benoeming van Joachim Pohlmann tot kabinetschef cultuur bij Vlaams minister-president Jan Jambon. ‘Iedereen schijnt het normaal te vinden dat een kabinetschef politieke macht uitoefent. Wel, vrienden, het is niet normaal. Het is zelfs hoogst abnormaal.’ 
© Brecht Goris
Column

De heersers der aarde

Nu N-VA en Vlaams Belang samen meer dan 40% van de stemmen hebben behaald, staat er geen maat meer op hun heerszucht, zegt Walter Zinzen. Wat we de afgelopen weken en maanden hebben mee gemaakt laat niets aan de verbeelding over.
© Brecht Goris
Column

In de Wetstraat regeert niet het volk, maar de hypocrisie

De particratie viert dezer dagen hoogtij. Een select gezelschap van een enkele dame en drie heren heeft beslist hoe het Vlaams Gewest de volgende vijf jaar bestuurd zal worden. Partijcongressen hebben dat akkoord goedgekeurd zonder goed te weten wat erin staat. En nu is het de beurt aan het parlement, dat in de feiten niets te vertellen heeft.

Pagina's