MO*dossiers

Gemeentelijk beleid moet de noden, belangen en krachten van de gemeenschap centraal stellen, niet een ideologisch besparingsbeleid. Dat sommige stedelijke en gemeentelijke overheden dat inzien en de klok van privatisering en uitbesteding terugdraaien biedt kansen op echt gemeenschapsbeleid. Dat is waar van Italië tot Peru, van Oeganda tot Vlaanderen. Maar het is niet vanzelfsprekend en het wordt geen rimpelloze revolutie.

Er groeit een Roemeense variant op het anti-EU populisme van Hongarije en Polen. Voor corruptie veroordeelde politici proberen amnestie te krijgen en bedreigen de rechtsstaat. Orbán en Israëlische spionagebedrijven zijn betrokken bij de campagnes. Honderdduizenden Roemenen verzetten er zich al jaren tegen. Ondertussen komt Roemenië hoger op de radar van de EU. De druk op de Europese sociaaldemocraten groeit, en ex-premier Victor Ponta wil met een nieuwe partij de democratie in zijn land redden. Alle ogen zullen gericht zijn op Roemenië wanneer het land begin 2019 EU-voorzitter wordt.

Palestijnen denken beter twee keer na voor ze trouwen, want veel stellen kunnen niet samen zijn omdat de partners verschillende identiteitsbewijzen hebben. Hoewel de Palestijnen één volk zijn, hebben ze, op een oppervlakte kleiner dan België, vier mogelijke identiteitsbewijzen. Israëls verdeel-en-heersbeleid reikt tot in de slaapkamer.

De aanleiding was de politieke benoeming van Mia Doornaert tot voorzitter van het Vlaams Fonds der Letteren. Maar Bleri Lleshi lanceerde met zijn kritiek een veel fundamenteler debat over de manier waarop islamkritiek vaak slecht vermomde, structurele uitsluiting van een hele groep mensen is. Over cultureel racisme, islamofobie en het verschil tussen kritisch denken en veralgemenende vooroordelen.

Mali is van onze mentale radar verdwenen. Nochtans is het in deze West-Afrikaanse natie dat de echte strijd tussen de gewapende jihadisten en hun tegenstanders zich afspeelt. Arne Gillis trok naar Centraal-Mali op zoek naar de ware toedracht.