Zimbabwe roept cholera uit tot noodsituatie

“Begrafenissen van mensen die aan cholera overleden zijn, zijn deel van ons dagelijks leven geworden”, zegt Tapiwa Hove, een inwoner van de sloppenwijk Budiriro aan de rand van Harare in Zimbabwe. “Maar niemand lijkt zich daar iets van aan te trekken. Rioolwater is overal, we leven hier in de hel.”
Nu het officiële dodental 565 bedraagt, heeft de Zimbabwaanse regering de cholera-epidemie tot nationale noodsituatie uitgeroepen en om internationale hulp gevraagd. Grote hulporganisaties hadden al veel eerder door dat de situatie op springen stond. Hulpverleners deelden als bezetenen drinkwater uit aan de inwoners van de sloppenwijk, die elkaar verdringen om aan een emmer schoon water te komen. “We hebben dorst”, zegt Hove. “In dit land dat eens overvloed kende, zijn de kranen droog komen te staan.”
Overal in Harare hoor je verhalen over hoe gezonde mensen binnen enkele uren gestorven zijn na het drinken van vuil water. Toch zien veel inwoners zich genoodzaakt om vuil water te drinken bij gebrek aan beter. “Mensen sterven in een alarmerend tempo”, vertelt Hove. “De overheid kan dat ontkennen, maar de realiteit is voor iedereen duidelijk.”
Lokale hulporganisaties schatten het dodentol al over de duizend, veel hoger dan de overheid wil toegeven. De povere staat van de gezondheidszorg maakt de situatie alleen maar erger. Veel patiënten vinden nergens hulp omdat ziekenhuizen gesloten zijn of zonder de meest primaire middelen moeten werken.
Velen vrezen dat de epidemie nog veel erger zal worden. “Ik ben bang dat nu het regenseizoen eraan komt, veel uitwerpselen die onder struiken liggen naar ondiepe bronnen gespoeld zullen worden”, zei minister van Volksgezondheid David Parirenyatwa tegen de staatsmedia. “Een goed beheer van onze watervoorziening is de sleutel tot de oplossing van het choleraprobleem.”

Vieze geur


Internationale hulporganisaties als CARE International, het Rode Kruis en Unicef bouwen latrines en verstrekken geneesmiddelen. Ze hebben ook de taak van de nationale watermaatschappij overgenomen, delen zuiver drinkwater uit en repareren rioleringspijpen in het hele land om de epidemie tegen te gaan.
De meeste stedelijke centra in Zimbabwe stellen het al verschillende maanden zonder leidingwater. Vorige maand moesten het Hooggerechtshof en het Parlement gesloten worden door gebrek aan water. Veel gezinnen kunnen hun toilet niet gebruiken, omdat de riolering volstrekt verstopt is.
De inwoners van Harare die nog een job hebben, dragen een emmer mee naar hun werk in de hoop daar water te vinden. De werkloze inwoners van sloppenwijken als Budiriro en Glen View moeten tot vijf kilometer lopen om bij een waterput van de overheid te komen.
Maar zelfs wie nog water uit de kraan kan krijgen, durft dat nauwelijks te gebruiken. “Het water heeft een erg vieze geur, het is soms groen, soms bruin. Wij gebruiken het thuis alleen om het toilet schoon te maken”, vertelt Tadiwa Chireya, een inwoner van de sloppenwijk Greendale.
De regering van president Robert Mugabe wijt de problemen aan de sancties die door Westerse landen ingesteld zijn tegen Zimbabwe. De Europese Unie en de Verenigde Staten hebben die sancties ingesteld omwille van machtsmisbruik en mensenrechtenschendingen door de regering. Hulporganisaties voeden inmiddels bijna de helft van de bevolking en leveren het grootste deel van de geneesmiddelen die in de gezondheidscentra van de overheid verstrekt worden.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift