Dossier Welke toekomst voor de boer?

Het leven van een boer is hard. De concurrentie door industriële holdings is moordend en dwingt tot schaalvergroting en intensivering van de landbouw. In Europa gooien dagelijks driehonderd boeren hun kap over de haag en worden onvoldoende vervangen door jongeren. Want wie wil er nog boeren?

di 22/05
© Saskia Konniger
Elke dag plegen in India twintig boeren zelfmoord. Ze kunnen niet op tegen de lage prijs van de industriële landbouw en steken zich in de schulden om de oogstopbrengst te vergroten door investeringen in werktuigen, zaden, pesticiden en kunstmest. Nu een groeiende middenklasse gezond voedsel op zijn bord wil, heeft ook de IT de landbouw ontdekt en zoekt alternatieven in een getroebleerde sector.
zo 15/04
In het Oost-Vlaamse dorpje Afsnee komt er een grote zelfplukboerderij op gronden van het Gentse OCMW. Het geplande boerencollectief wil een maatschappelijk kruispunt worden waar naast economische, ook sociale en ecologische objectieven gerealiseerd.
di 27/03
© Reuters
Ethiopië is nog steeds afhankelijk van buitenlandse donoren, maar in het noorden van het grote land (1.104.000 km², 105 miljoen inwoners) gloort de hoop dat de boeren ooit zelfvoorzienend worden. Jammer genoeg geldt dat niet voor héél Ethiopië.
wo 21/03
© Jenny Quermia/deBuren
Op woensdag 14 maart organiseerden we bij deBuren in Brussel MO*talks over de toekomst van onze landbouw met als titel ‘Wie voedt ons in 2050?’ 110 mensen kwamen luisteren naar een boeiend debat met Marjolein Visser (ULB), Tom Troonbeeckx (Het Open Veld) en Tessa Avermaete (KULeuven). Wie de avond gemist heeft of nog eens wil herbeleven, kan dit doen met deze video en audio-opname.
wo 21/03
© Gie Goris
Als landbouw en voedselvoorziening in de toekomst érgens voor een uitdaging komen te staan, dan wel in India. De indrukwekkende economische groei heeft nog niet geleid tot het uitbannen van honger en ondervoeding, terwijl de bevolking aangroeit tot 1,7 miljard in 2050 en de klimaatverandering de al amechtige landbouw verder bedreigt. Een kort overzicht in cijfers.
di 20/03
© Thomas De Boever
Talrijke meren en rivieren maken van de Oegandese bodem een van de vruchtbaarste van het Afrikaanse continent. Toch lijdt volgens cijfers van Broederlijk Delen 25 procent van de Oegandezen aan ondervoeding. MO* analyseert de drie grootste uitdagingen voor de Oegandese landbouw: de klimaatverandering, het beleid, en de bevolkingsexplosie.
zo 18/03
© Reuters / Jorge Cabrera
Voedselteams en groenteabonnementen, zelfplukboerderijen en CSA’s (Community Supported Agriculture), boerenmarkten en buurderijwinkels, de initiatieven om je wekelijkse voorraad vers voedsel in te slaan schieten als paddenstoelen uit de grond. Boeren worden weer hip. Maar zijn deze initiatieven een reëel alternatief om een groeiende stedelijke bevolking te voeden?
zo 11/03
© Reporters
De landbouw van morgen heeft pas toekomst als hij de kringloop sluit en van afval voedsel maakt. ‘De grote uitdaging is om de uitstoot van broeikasgassen om te buigen in de opslag van koolstof. Als we boeren met respect voor de bodem, dan lukt dat.’
vr 09/03
© Xander Stockmans
Gedwongen door armoede verkopen Roemenen hun gronden aan buitenlandse investeringsgroepen. De grondroof in de graanschuur van Europa komt hard aan, stelde Pieter Stockmans vast.
do 08/03
© Mathieu Asselin
Monsanto is een van de bekendste, en vooral beruchtste, multinationals ter wereld. De naam van het bedrijf roept meteen associaties op: zaden, ggo’s, glyfosaat (Roundup!) en rechtszaken. Bij deze zaken waren 410 boeren en 56 kleine landbouwbedrijven betrokken’, schrijft kunstenaar Mathieu Asselin in zijn boek Monsanto®: Une enquête photographique.
do 08/03
© Panos Pictures / Kacper Kowalski
De Europese Unie heeft een productieve landbouw die makkelijk de eigen bevolking weet te voeden. Maar is het ook een duurzame landbouw, en levert hij zijn boeren een fatsoenlijk inkomen op?
wo 07/03
© RWikiAgri - Antoine Jeandey
Een stille epidemie wordt het genoemd. Zelfmoord onder boeren. Geruisloos verdwijnt de boer. ‘Hij stopt zelf of stapt uit het leven’, maar de ironie wil: de productie zelf stijgt. ‘Wie zijn de doden dan? Collateral damage?’