Regeringen en bedrijven moeten plannen om de vaccins te kunnen leveren

Coronavaccin ontwikkelen is slechts begin, want productie kent veel hindernissen

Belova59 / Pixabay

Expert Bruce Y. Lee: ‘Zonder goede planning en voorbereiding kan een situatie ontstaan waarin de productie niet kan voldoen aan de vraag, of vaccins slordig geproduceerd worden.’.

De race om hét vaccin te ontwikkelen loopt. Het is verleidelijk te denken dat alle problemen van de pandemie opgelost zijn als dat vaccin eenmaal is goedgekeurd voor menselijk gebruik. Helaas werkt het niet zo, zegt Bruce Y. Lee, expert gezondheidsbeleid aan de City University of New York.

Het ontwikkelen van een nieuw vaccin is slechts de eerste stap in een complex traject dat moet eindigen met een terugkeer naar een min of meer normaal leven. Het produceren van honderden miljoenen vaccins voor de VS – en miljarden voor de wereld al geheel – is geen eenvoudige opdracht. Daarbij doen zich veel technische en economische uitdagingen voor die overwonnen moeten worden, om de vaccins zo snel mogelijk te produceren.

Ik doceer gezondheidsbeleid en management aan de School of Public Health aan de City University van New York en werk en studeer al zo’n twintig jaar in de wereld van vaccinontwikkeling, -productie, en -distributie. De kwesties waar de wereld momenteel mee kampt door het coronavirusvaccin zijn niet nieuw, maar er staat waarschijnlijk wel meer op het spel dan ooit eerder.

Er zijn vier belangrijke uitdagingen die zo snel mogelijk aangepakt moeten worden, als er snel en op grote schaal een vaccin geproduceerd moet worden.

Beperkte productiecapaciteit

Het krimpen en outsourcen van de Amerikaanse productiecapaciteit raakt alle sectoren. Vaccins zijn geen uitzondering.

Er moet nieuwe, extra capaciteit komen.

Het aantal Amerikaanse biotech- en farmaceutische bedrijven dat betrokken is bij ontwikkeling en productie van vaccins, is tussen 1967 en 2004 gedaald van zesentwintig naar vijf. Daar zijn veel oorzaken van – relatief lage winstmarges, kleinere markten vergeleken met andere medicatie, fusies, aansprakelijkheidsrisico’s en de antivaccinbeweging – maar het gevolg daarvan is dat bedrijven in sommige jaren nauwelijks tegemoet kunnen komen aan de vraag naar bestaande vaccins. Neem de tekorten aan het griepvaccin van 2003-2005 en de tekorten aan kindervaccins in de vroege jaren 2000.

Als een vaccin tegen het coronavirus is goedgekeurd, moet de productie van andere vaccins ook doorgaan. Met elk jaar een griepseizoen en elke dag nieuwe geboortes, kun je niet eenvoudigweg de bestaande capaciteit aanwenden voor de productie van een COVID-19-vaccin. Er moet nieuwe, extra capaciteit komen.

Type vaccin is nog onbekend

Hoewel er enkele koplopers zijn op dit moment, is het nog onbekend welke van de meer dan 160 vaccins die momenteel in ontwikkeling zijn, het eerst goedgekeurd wordt, en dus ook hoe die geproduceerd moeten worden. Het produceren van een COVID-19-vaccin is niet hetzelfde als het toevoegen van een extra stam aan een bestaand griepvaccin, of het aanpassen van een bestaande productiemethode.

De meeste bestaande vaccins, zoals die voor griep en mazelen, gebruiken geïnactiveerde of verzwakte vormen van het specifieke virus om immuniteit op te roepen, maar onderzoekers kunnen niet eenvoudigweg het griepvirus ruilen voor SARS-CoV-2. Daar komt bij dat een SARS-CoV-2-vaccin misschien geen geïnactiveerd of verzwakt virus gebruikt, maar een proteïne of genetisch materiaal van het coronavirus.

Het produceren van dergelijke stukjes virus in grote hoeveelheden vraagt mogelijk om nieuwe processen die nog niet eerder gebruikt zijn, aangezien de Amerikaanse Food and Drug Administration (Voedsel- en Warenautoriteit) niet eerder een DNA-vaccin heeft goedgekeurd voor menselijk gebruik.

Verkeerd gokken

Sommige bedrijven ontwikkelen mRNA of DNA-vaccins. Andere werken met geïnactiveerd SARS-CoV-2 of andere typen virussen, zoals het chimpansee-adenovirus. En dan zijn er nog ontwikkelaars die werken met verschillende eiwitsubeenheden van het virus. Voor elk vaccin kunnen andere productie-eisen gelden en het is onmogelijk te weten welke van deze mogelijke vaccins op de markt komt en wanneer.

Regeringen en andere financiers moeten moeilijke keuzes maken.

Regeringen en andere financiers moeten moeilijke keuzes maken. Als ze gokken en nu investeren in opschaling van de productie voor een specifiek vaccin, kunnen ze tijd besparen en dus levens redden. Maar als ze verkeerd gokken, kost dat zowel extra geld als extra lijden en levens.

Uiteindelijk zullen fabrikanten financiële zekerheid willen – zoals directe betaling of de belofte dat het vaccin afgenomen wordt zodra het beschikbaar is – van regeringen en financiers. Zij willen er zeker van zijn dat hun geïnvesteerde tijd, moeite en kosten voor de ontwikkeling van het vaccin niet verspild is. De deal van 2,1 miljard dollar van de Amerikaanse regering met Sanofi en GSK bijvoorbeeld, houdt ook opschaling in van de productiecapaciteit en de aankoop van 100 miljoen doses van het vaccin.

Geen precedent

Weten is niet hetzelfde als doen, wordt wel eens gezegd. Het produceren van een volledig nieuw vaccin op zo’n grote schaal en zo snel, kent geen precedent.

Het produceren van een volledig nieuw vaccin op zo’n grote schaal en zo snel, kent geen precedent.

Tijdens de productie van het H1N1-griepvaccin in 2009 deden zich talloze vertragingen voor. Ga eens na wat er kan gebeuren met een nieuw vaccin dat vraagt om nieuwe reagentia, productieprocessen, materialen en containers en meer van dat soort zaken. Het uitrollen van pokken- en poliovaccins gebeurde tientallen jaren geleden met minder urgentie en onder minder omvangrijke bevolkingsgroepen. Vandaag, als we uitgaan van een groepsimmuniteit bij 70 procent, moeten fabrikanten minstens 230 miljoen doses produceren voor de Amerikaanse bevolking en meer dan 5,25 miljard om de wereldbevolking te dekken. En dat is het geval als er één dosis vereist is. Bij twee doses is het dubbele aantal vaccins nodig.

Blijf op de hoogte

Schrijf je in op onze nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het mondiale nieuws
Niet eerder heeft de mensheid geprobeerd zo snel mogelijk iets te produceren voor ieder mens op aarde. Er zullen problemen ontstaan.

Economisch pokerspel

Uiteindelijk zijn de meeste potentiële fabrikanten bedrijven, die de kosten willen minimaliseren en de winst waar mogelijk willen maximaliseren. Ze zullen stimulansen nodig hebben om af te zien van lucratievere kansen, zoals het verder gaan met de ontwikkeling of productie van medicatie met hogere winstmarges.

Uiteindelijk zijn de meeste potentiële fabrikanten bedrijven, die de kosten willen minimaliseren en de winst waar mogelijk willen maximaliseren.

Bedrijven zullen wellicht niet zo snel hun huidige en potentiële productiecapaciteit onthullen. Want dit kan een belangrijke inzet zijn bij de contractonderhandelingen met regeringen en andere mogelijke financiers. Als je onthult dat je te weinig capaciteit hebt op dit moment, kan dat het vertrouwen in je capaciteit om het vaccin te maken, ondermijnen. Onthul je dat je voldoende capaciteit hebt, dan kan dat de onderhandelingen om meer geld en financiering te krijgen hinderen.

Tijdens de H1N1-grieppandemie in 2009 werkte ik bij het Amerikaanse ministerie van Gezondheid. We kregen continu te maken met veranderende vaccinproductieschema’s, omdat fabrikanten met de regering bleven heronderhandelen over de voorwaarden.

De omvang van de huidige pandemie brengt die pokerspel op het wereldtoneel. Verschillende landen onderhandelen wellicht met of zelfs tegen elkaar en de fabrikanten. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat hoge-inkomenslanden proberen andere landen voor te zijn als het gaat om het ontvangen van vaccins.

Scenario’s uitwerken

Uiteindelijk is de vaccinproductie slechts een deel van een complex, samenhangend systeem met als uiteindelijk doel te voorkomen dat mensen ziek worden.

Het type van het ontwikkelde vaccin, de omvang en locatie van de initiële doelpopulatie, de manier waarop het vaccin wordt toegediend, het aantal doses en de opslageisen voor het vaccin hangen allemaal met elkaar samen en zijn slechts enkele factoren die de productie-eisen beïnvloeden. Om een voorbeeld te geven: uit werk van mijn team op de City University in New York is gebleken dat het aantal doses dat je in één flesje doet, verschillende trapsgewijze effecten kan hebben op vaccinatie- en controleprogramma’s.

Zelfs als er genoeg vaccins geproduceerd worden, is er nog steeds de uitdaging om ze bij honderden miljoenen mensen in de VS en miljarden mensen in de wereld te krijgen.

Mensenlevens, en het leven zoals we dat kennen, staan op het spel. Alle complexiteit van de vaccinproductie moet wereldwijd op een zo open mogelijke manier besproken worden, en er moeten uitgebreide modellen van deze scenario’s komen. Zonder goede planning en voorbereiding kan een situatie ontstaan waarin de productie niet kan voldoen aan de vraag, of vaccins slordig geproduceerd worden.

Zelfs als er genoeg vaccins geproduceerd worden, is er nog steeds de uitdaging om ze bij honderden miljoenen mensen in de VS en miljarden mensen in de wereld te krijgen. Zo bestaan er zorgen dat er onvoldoende glazen flesjes zijn om de vaccins in op te slaan of injectiespuiten om ze toe te dienen, en ook over een goede opslagtemperatuur in het toeleveringstraject.

Deze uitdagingen op het gebied van productie en distributie zijn groot, maar niet onoverkomelijk. Hoe beter regeringen en bedrijven nu plannen, hoe beter ze in staat zullen zijn om de vaccins die de wereld zo hard nodig heeft te leveren.

Bruce Y. Lee is expert gezondheidsbeleid aan de City University of New York.

Bron: The Conversation

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2859   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift